شما با کیت جراحی اصلی سیستم که سیاه رنگ است میتوانید هم فیکسچرهای بن لول Narrow، مینی و رگولار و همینطور فیکسچرهای تیشو لول را کار کنید. اما برای جراحی فیکسچرهای لاین شورت نیاز هست که کیت مخصوص شورت ایمپلنت به رنگ سفید را تهیه کنید.

بهتر است دریل ها بعد از 100 تا 150 بار استفاده تعویض شوند. با توجه به این که به ازای هر قطر و هر ارتفاع یک دریل مجزا در کیت وجود دارد، به طور متوسط هرکیت برای حدود 300 تا 400 واحد ایمپلنت به خوبی کار میکند و فقط نیاز هست که دریل های مشترک مثل مارکینگ دریل، پایلوت دریل و دریل های قطر 2.2 تعویض بشوند.

این ویژگی موجب راحتی در کار با کیت جراحی می شود. دریل ها و محل قرارگیری آنها در کیت با رنگ های خاکستری(قطر 2.9)، سفید(قطر 3.3)، سبز(قطر 3.7)، آبی(قطر 4.3)، قرمز(قطر 4.8) و زرد(قطر 5.5) کدگذاری شده است که این کدگذاری رنگی بر روی باکس های فیکسچرها نیز به همین شکل انجام شده است.

دریل های این کیت جراحی از نسل جدید دریل ها هستند که نیاز به دور بالا برای فرآیند دریلینگ ندارند(دور مورد نیاز 400 -600 rpm ) که این مزیت سبب می شود علاوه بر جلوگیری از ایجاد حرارت زیاد و تروما، استخوان اتوژنیک نیز به طور مناسبی قابل برداشت و استفاده باشد. برای برداشت بیشتر و مناسب تر می توان دور موتور را کمتر از 50 rpm قرار داده و بدون ایریگیشن اقدام به دریلینگ نمود.

کامپتیبیلیتی به نوع و ابعاد هگز، زاویه مورس و همینطور طول پیچ و نوع و محدوده رزوه های آن ارتباط دارد. به طور معمول هیچ دو سیستمی با یکدیگر انطباق 100 ندارند و معمولا حداقل در یکی از این موارد با یکدیگر تفاوت دارند. با این حال سیستم های Bone level پلتفرم Regular این سیستم با اکثر سیستم های کره ای مانند دیو، دنتیس، انی وان مگاژن، اویدنس و ... و انطباق نسبی دارد اما در پلتفرم Narrow(قطر2.9) و مینی(قطر 3.3) سیستم کامپتیبلی ندارد. سیستم Tissue level ایمپلنت سوئیس نیز با سیستم تیشو لول اویدنس، استرامن و دنتیوم دارای انطباق نسبی کانکشن و پیچ هستند.

دریل های استاپر ثابت به این معنی است که در کیت به ازای هر قطر و هر ارتفاع فیکسچر یک دریل اختصاصی در کیت وجود دارد که این موضوع دو مزیت ایجاد میکند. اول طول عمر بالاتر کل کیت جراحی به خاطر تعداد بیشتر دریل ها و دوم راحتی پزشک و سرعت بیشتر در زمان جراحی با این نوع کیت ها می باشد.

این موضوع به پارامترهای متعددی ارتباط دارد. عواملی چون وضعیت بالینی بیمار، بیماری های خاص مانند هپاتیت و ... ، شرایط استخوانی و همچنین جراحی های تکمیلی همزمان با کاشت ایمپلنت مانند سینوس لیفت، پیوند استخوان، جابه جایی عصب، جراحی های استخوانی، Fresh Socket و ... بعلاوه اینکه به طور معمول اسئواینتگریشن در فک بالا معمولا به زمان بیشتری نیاز دارد. با تمام توضیحات در کیس های عادی بدون شرایط خاص فیکسچر، بین 6 تا 8 هفته قابل لود می باشد. اما در کیس های خاص بسته به نظر پزشک و محل قرارگیری فیکسچر ممکن است بین 12 تا 16 هفته مورد نیاز باشد.

اباتمنت های زاویه دار برای فیکسچرهای بن لول 2.9 و 3.3 میلی متر فقط با زاویه 15 درجه، و برای سایر فیکسچرهای بن لول رگولار و فیکسچرهای تیشو لول زاویه 15 و 25 درجه وجود دارد. علاوه بر این مولتی یونیت اباتمنت ها با کاربردهای خاص خود دارای زوایای 17 و 35 درجه می باشد.

خیر، طراحی فیکسچرهای ایمپلنت سوئیس فاقد میکروترد است که این موضوع باعث کاهش احتمال پری ایمپلنتایتیس به دلیل کاهش احتمال رشد میکروارگانیزم ها در قسمت سرویکال فیکسچر شده و به نوعی یک مزیت برای این سیستم محسوب می شود.

خیر، فیکسچرهای رگولار سیستم ایمپلنت سوئیس(سایز های 3.7، 4.3، 4.8 و 5.5 میلی متر) دارای کانکشن های مشابه و قطعات پروتزی مشابه هستند اما فیکسچرهای Narrow (قطر 2.9) و فیکسچرهای مینی(قطر 3.3) دارای کانکشن های متفاوتی با هم و با بقیه فیکسچرهای رگولار هستند. که به این معنی است که دارای هیلینگ، ایمپرشن و آنالوگ و اباتمنت های اختصاصی هستند.

بله. تمامی فیکسچرهای تیشو لول دارای کانکشن مشابه هستند. اما توجه داشته باشید در قسمت پروتز فیکسچرهای تیشو لول، قطر 5.5 میلیمتر دارای پلتفرم Wide است. به این صورت که با توجه تفاوت کولار این سایز با سایر سایزها، نیاز به استفاده از هیلینگ، ایمپرشن و آنالوگ اختصاصی و متفاوت است.